Bipolar Bozuklukla Yaşamak

"Üçü Bir Arada" bir hayattan hepinize merhaba!

Evet,doğru duydunuz üçü bir arada yaşıyorum ben.Bazen çok neşeli uyanıyorum.İlerleyen saatlerde nedeniz yere duygu durumumda ani değişimler yaşayabiliyorum.Bazen de gayet sakin bir ruh halindeyken umulmayacak durumlara aşırı alınganlık gösterip bunu depresif ruh haline kadar sürdürebiliyorum.Alışmam zaman aldı kendime ama alışmaya başladığımı hissediyorum.

İnsan kendine alışamazken başkasından bu fedakarlığı bekleyebilir mi?

Çoğu zaman her şeye Çarşı gibi isyan halde yaşıyorum.Kendimden yoruluyorum.Ruhumdaki çalkantılardan bitkin düşüyorum.Sonra diyorum ki "Kızım yaşadığın şey zaman zaman durulan bir girdap!Başkasını da sürüklemeye hakkın mı var?".Öyle zamanlarda aklıma ailemi özellikle de annemi getirmeye çalışıyorum.Çünkü bana en çok tahammül gösterebilendir kendisi.Zaten ailem ve doktorumdan başka kimse bana yaren olmaya EVET demedi ki.Herkes pes etti,çoğu yoruldu.Bazılarını da ben uzaklaştırdım kendimden,belki de kıyamadığımdan.Hakkım var mı başka birinden bu hayatı yaşamasını beklemeye bilmiyorum.Ben bile kendimden bu kadar yoruluyorken...Belki de vardır.Belki de ruhu yorgun herkes gibi her şeyimizle çok sevilmeye doyasıya sevginin tadına varmaya ihtiyacımız vardır iyileştirebilmek için ruhumuzu.

Bipolar hastası olduğumu ve bana getirecekleriyle benden götüreceklerini kabullenmem 4 senemi aldı.İlaçları içmem gerektiğini kabullenmeye de son 3 senede başladım...Umarım bu çalkantılı hayata ve şu hak etme mevzuuna akıl sır erdirmem o kadar uzun sürmez...

Sevgiyle kalın